Parafia


Zapraszamy na spotkania w Parafii pw. św. Kazimierza Królewicza w Ostrowcu Świętokrzyskim, Aleja Jana Pawła II 41 w każdy pierwszy piątek miesiąca. Rozpoczynamy Mszą św. o godz. 18:00, a następnie kontynuujemy spotkanie w salce przy kościele.
Opiekunem duchowym Ogniska jest ks. dr Łukasz Sadłocha.
Link do parafii:
Parafia >>
Link do Diecezji:
Diecezja Sandomierska >>

W dniu 5.07.2019r. odbyło się spotkanie ogniska WTM SYCHAR w Ostrowcu Św., uczestniczyło w nim 13 osób oraz opiekun duchowy (jesteśmy bardzo wdzięczni naszym przyjaciołom z Kieleckiego Ogniska Sychar za odwiedziny:). Po wspólnej modlitwie, przypomnieniu charyzmatu wspólnoty i zasad panujących na spotkaniu, zapoznaliśmy się z tekstem napisanym na podstawie artykułu pt. „Dziękujcie zawsze za wszystko” Anna Swęda – www.kul.pl/art_1097.html

„Dziękujcie zawsze za wszystko Bogu Ojcu
w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa” (Ef 5,20)

 Nie zawsze uświadamiamy sobie podstawową prawdę naszego życia, że wszystko, w sensie dosłownym, wszystko, co posiadamy pochodzi od Pana Boga. Począwszy od największego daru Boga, którym jest nasze życie, poprzez całą wspaniałość świata, w którym żyjemy. Nikt z nas nie jest w stanie dodać do naszego życia choćby  jednej chwili, ponad to, co Bóg każdemu wyznaczył. Obok nas umierają często ludzie bardzo młodzi, młodsi od nas, my zaś dalej żyjemy. W Kazaniu na Górze Chrystus powiedział:

 „Kto z was przy całej swej trosce może choćby jedną chwilę dołożyć do wieku swego życia?” (Mt 6,27).

Bóg obdarzył każdego z nas niezwykłymi darami. Zostaliśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boga (Rdz 1,27). Jesteśmy zdolni do myślenia, mówienia, działania. Często zapominamy, że wszystko, co posiadamy, pośrednio lub bezpośrednio pochodzi od Boga: wzrost, uroda, zdolności, talenty.

 „Cóż masz, czego byś nie otrzymał? A jeśliś otrzymał, to czemu się chełpisz, tak jakbyś nie otrzymał” (1 Kor 4,7)

 Bóg uczynił ziemię płodną, by rodziła owoce dla człowieka:

„Każesz rosnąć trawie dla bydła i roślinom, by człowiekowi służyły, aby z roli dobywał chleb i wino, co rozwesela serce ludzkie, by rozpogadzać twarze oliwą, by serce ludzkie chleb krzepił” (Ps 104,14-15 ).

Wszystkie płody i owoce ziemi są darem Boga, są dobrem, którym Bóg obdarza człowieka.

Wszystkie cuda techniki, dobra kultury, sztuki, muzyki, architektury, wszystkie wspaniałości i bogactwa świata są darem Bożym; On bowiem daje natchnienie, zdolności, On obdarza człowieka talentami, uzdalniając go do tworzenia wszystkich tych dzieł.

W życiu codziennym potrafimy dziękować naszym bliskim za drobiazgi, które otrzymujemy. Dziękczynienie jest potrzebą serca – jest pragnieniem serca. Jeśli przepełnia nas wdzięczność, dajemy temu wyraz poprzez słowa, gesty i czyny.  Jeżeli nie dziękujemy Bogu, to łamiemy zasady sprawiedliwości.

„Ponieważ, choć Boga poznali, nie oddali Mu czci jako Bogu ani Mu nie dziękowali, lecz znikczemnieli w swoich myślach i zaćmione zostało bezrozumne ich serce” (Rz 1,21).

Człowiek głębokiej wiary przekonany jest, że wszystko, co się dzieje w jego życiu, jest znakiem miłości Boga ku niemu. Taki człowiek żyje w postawie całkowitego zawierzenia Bogu, przekonany, że z każdego doświadczenia, z każdego cierpienia i krzyża, Bóg potrafi wyprowadzić jeszcze większe dobro. Dlatego dziękuje Bogu za wszystko, również za krzyże i cierpienia, a także za wszystkich ludzi, których Bóg postawił na jego drodze – za trudnych i dobrych. Czasami Pan Bóg prowadzi nas ku Sobie po krętych i niezrozumiałych dla nas drogach życia, ale zawsze daje nam to, co dla nas najlepsze. Za wszystko więc należy Mu dziękować: zawsze i wszędzie, w każdej chwili i w każdej okoliczności.

 „W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was” (1 Tes 5,18)

 „Dobrze jest dziękować Panu i śpiewać imieniu Twemu, o Najwyższy” (Ps 92,2)

 „Dziękujcie Panu, bo jest dobry, bo Jego łaska trwa na wieki” (Ps 118,1)

Dziękując Bogu za wszystko, za: jedzenie, ubranie, mieszkanie, samochód, naszych bliskich, to co nas otacza itp., uświadomimy sobie ile posiadamy, będziemy cieszyć się każdym drobiazgiem. Taka postawa rodzi radość i zadowolenie. Przynosi pokój w sercu, zawierzenie Bożej dobroci i uwalnia od stresów.

  1. Czy uświadamiam sobie, budząc się o poranku, że z dobroci Bożej został mi dany następny dzień życia?
  2. Czy moje życie jest nieustannym dziękczynieniem?
  3. Czy potrafię z serca dziękować Panu Bogu za trudne doświadczenia?