Ostrowiec Św. – Parafia św. Kazimierza Królewicza, Al. Jana Pawła II 41

Parafia


Zapraszamy na spotkania w Parafii pw. św. Kazimierza Królewicza w Ostrowcu Świętokrzyskim, Aleja Jana Pawła II 41 w każdy pierwszy piątek miesiąca. Rozpoczynamy Mszą św. o godz. 18:00, a następnie kontynuujemy spotkanie w salce przy kościele.
Opiekunem duchowym Ogniska jest ks. dr Łukasz Sadłocha.
Link do parafii:
Parafia >>
Link do Diecezji:
Diecezja Sandomierska >>

Miesięczne archiwum: Sierpień 2020

W najbliższy piątek – 7 sierpnia 2020r. o godzinie 18.00  zapraszamy na Mszę Św. w intencji naszych rodzin  (Parafia św. Kazimierza Królewicza na Pułankach), a po niej na spotkanie WTM Sychar.

Nasze spotkania mają charakter otwarty i są dedykowane tym osobom, które szukają wsparcia w obliczu przeżywanych trudności w małżeństwie i jednocześnie  pragną trwać w wierności  oraz pogłębiać i uzdrawiać relacje ze współmałżonkiem, nawet w sytuacjach po ludzku beznadziejnych.

Serdecznie zapraszamy.

W ostatnim, lipcowym spotkaniu uczestniczyło 9 osób. Po przypomnieniu charyzmatu naszej wspólnoty oraz zasad obowiązujących na spotkaniu, dzieliliśmy się naszymi przeżyciami. Mireczka opracowała i przedstawiła ostatni już rozdział książki „Drogowskazy dla duszy” Gary Chapmana i Elisy Stanford

Uczciwość

Żyć w prawdziwym świecie

„Trzeba przybrać całkowicie nowy- wzorowany na Bogu- sposób życia.(…)W sumie oznacza to: żadnych kłamstw, żadnego udawania.”(Ef4, 22-25)

Nieuczciwość jest jedną z najbardziej wyrafinowanych form zachowania pozbawionego miłości. Iluż z nas  ucieka się do niewinnych kłamstw, by usprawiedliwić swoje zachowanie,  ilu idzie na codzienne kompromisy, zamiast działać zgodnie z prawdą i całą prawdę głosić? Za każdy razem, gdy mówimy prawdę, coraz pełniej uczestniczymy w życiu Chrystusa.

Autentyk

„Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby okazało się, że jego uczynki są doskonałe w Bogu” (J3, 21) Św. Paweł pisze (Ef4, 25): Niech każdy z was mówi prawdę bliźniemu(…) okłamując innych, koniec końców okłamujemy samych siebie.

Nie zawsze łatwo jest powiedzieć prawdę. Kłamstwo niekiedy wydaje się bezpieczniejsze, stwarzając możliwość zgrabnego wyjścia z niezręcznej sytuacji. Jednakże  wyrobienie w sobie nawyku mówienia prawdy prowadzi do autentycznych więzi i pozwala stworzyć dzieło, którego nigdy nie będziemy się obawiali pokazać bliźnim.

Bogactwo chwały tajemnicy

„ Zachowujcie czyste sumienie, ażeby ci, którzy oczerniają wasze dobre postępowanie w Chrystusie, doznali zawstydzenia właśnie przez to, co wam oszczerczo zarzucają” (1P3, 16)

Prowadzenie prawego życia to jeden z najskuteczniejszych sposobów przyciągania innych do Chrystusa. Nie oznacza to, że nasze życie musi być doskonałe. Ale nawet nasze niedoskonałości i upadki swą autentycznością mogą przyczynić się do poprowadzenia innych ku doskonałemu Bogu.

Strefa bezplotkowa

„Niech nie wychodzi z waszych ust żadna mowa szkodliwa, lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by wyświadczała dobro słuchającym.”(Ef4, 29)

Jeśli nasze słowa nie mają przynieść komuś pożytku, niech lepiej zostaną niewypowiedziane. Księga Przysłów przypomina: życie i śmierć  są w mocy języka( Prz18, 21).

 Sam na sam z Bogiem

„Bądźcie we wszystkim posłuszni doczesnym panom, nie służąc tylko dla oka, jak gdybyście się mieli ludziom przypodobać, lecz w szczerości serca, bojąc się prawdziwego Pana”( Kol3, 22)

Mówi się, iż dżentelmen to ktoś, kto nawet gdy nikt nie patrzy, używa specjalnego noża do smarowania masła. A kim ty jesteś, kiedy nikt nie patrzy? Kluczowym aspektem naszego stosunku do Boga- podobnie jak w każdej innej relacji- jest pozostawanie w prawdzie: w słowach, myślach i czynach.

Zdjąć koźlą skórę

„Przyszedł podstępnie brat twój i zabrał twoje błogosławieństwo!” (Rdz 27,35)

Czy i ty próbujesz być kimś innym, gdyż nie wierzysz, że podobasz się Bogu taki, jaki jesteś? Kiedy uświadomimy sobie jaką stanowimy dla Niego wartość, nie mamy potrzeby niczego udawać. Możemy wówczas autentycznie kochać bliźnich.

Strumień świadomości

„ To, co z ust wychodzi, pochodzi z serca.”(Mt15, 18)

Swoboda w relacjach z innymi – otwarte mówienie o swoich emocjach, obawach i nadziejach- to prawdziwy dar Boży. Uczciwi możemy pozostawać we wszystkich swoich związkach, ale całkowicie otwieramy się jedynie w jednej czy dwóch relacjach przyjacielskich, kiedy budujemy zaufanie poprzez własne konsekwentne działania, przez niezachwiane mówienie prawdy oraz przez nieustającą chęć rozmowy o najtrudniejszych nawet sprawach w duchu miłości.

Umocnieni w Chrystusie

„Wszystko mogę w tym, który mnie umacnia.”(Flp4, 13)

Pragnąc bardziej kochać bliźnich musimy przyznać przed sobą i przed Bogiem, że często popadamy w nawyki sprzeczne z miłością oraz, że pragniemy się zmienić. Jeśli złe nawyki zdają się nas przytłaczać, nadzieję daje wyznanie św. Pawła, że wszystko można zrobić dzięki Chrystusowej mocy. Nie wygrasz tej bitwy samą siłą woli, to Chrystus mieszkający w tobie daje ci siłę, której potrzebujesz do kochania innych.

Cudowna Łaska

„Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali”  (J13, 35)

Jedynie kochając bliźnich miłością Boga, możemy nieść nadzieję naszemu  skądinąd beznadziejnemu światu.